จากปากต่อปาก ตลาดเล็กๆที่เคยเป็นแหล่งชุมนุมอาหารสำเร็จ ก็ขยับขยาย ็กลายเป็นตลาดตอนเย็นที่ใหญ่ที่สุดของลำปาง ใครจะซื้ออาหาร ซื้อผัก ซื้อปลา ก็ต้องมาที่นี่ ซึ่งมีความหลากหลายมากกว่าที่อื่นๆ รือใครจะเดินทาง ก็มักมาหาซื้อของฝากยอดฮิต เช่นน้ำพริกหนุ่ม แคบหมู ที่คนภาคอื่นจะรู้จัก และคุ้นลิ้นคุ้นปากกันเป็นอย่างดี นอกจากนี้ยังมีอาหารตามฤดูกาล ซึ่งเป็นพืชผักต่างๆ ที่จะออกกันปีละครั้ง บางชนิดออกหน้าแล้ง บางชนิดเช่นพวกดอกของก็มักจะออกกันในฤดูหนาว พอหมดหน้าหมดฤดูก็ต้องรอกันในปีถัดไป ช่วงฤดูฝน จะมีเห็ดชนิดต่างๆออกมาวางขายในตลาดกันมาก มีสีสัน และ รูปทรงต่างๆ บางชนิดก็เล็กมาก บางชนิดก็เป็นเห็ดดอกโตสีสดๆ บางชนิดออกตามพื้นดิน หรือตามขอนไม้ แต่บางชนิด ก็ต้องเข้าป่าไปหากัน ตามเชิงเขาเชิงดอย ซึ่งชาวบ้านจะรู้ดีว่า พอถึงหน้าเห็ดแล้วจะออกไปหากัน ที่ไหน ไม่ต่างอะไรกับเห็ดโคนที่หายากและมีราคาแพง โลหนึ่งตั้งหลายร้อย และถือว่าเป็นราชาของบรรดาเห็ดทั้งปวง ใครอยากทาน เห็ดโคนให้หน๋ำใจ ก็ต้องไปที่เมืองกาญจน์ ที่นั่นจะมีเทศกาล และน่าจะเป็นแหล่งเห็ดโคน ธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ หน่อไม้ ก็เป็นพืชอีกชนิดหนึ่งที่ออกตามฤดูกาล ซึ่งจังหวัดทางภาคเหนือ จะเป็นแหล่งหน่อไม้ที่มีมากมายหลายชนิด คนกรุงเทพส่วนใหญ่จะรู้จักกัน แต่หน่อไม้หัวใหญ่ๆ หรือหน่อไม้ใผ่ตง แต่คนภาคเหนือเค้าโชคดีกว่า มีโอกาสได้ทานหน่อไม้กันหลายชนิด นำมาแกง มาผัด มาต้ม หรือมายำ โดยเฉพาะยำหน่อไม้ ซึ่งจะหาทานได้อย่างมีรสชาติก็เฉพาะฤดูฝน ใส่น้ำปู สีดำที่ลักษณะคล้ายกะปิ ซึ่งทางเหนือเรียกว่า"น้ำปู๋" ตามสำเนียงท้องถิ่น แล้วโรยด้วยใบขิงอ่อนซอย ทานกับหมูปิ้งหรือหมูทอดเค็มๆ ปั้นจิ้มกับ ข้าวเหนียวร้อนๆ เพียงแค่นี้ก็พอเพียงสำหรับมื้ออร่อยมื้อนี้กันแล้ว อาหารทางภาคเหนือส่วนใหญ่จะอิงกับพืชผักธรรมชาติที่มีอยู่มากมายและจำ กันไม่หวัดไหว เมื่อนำมาทำอาหารก็มักไม่ค่อยใส่น้ำมัน ส่วนใหญ่ก็จะเป็น เภท ตำๆ ยำๆ คลุกๆ ถ้าเป็นแกงก็ต้มน้ำ พอเดือดแล้วก็ใส่ปลาหรือใส่เนื้อสัตว์ ตามรสนิยม ตักน้ำพริกที่มักมีส่วนผสมของปลาร้าลงหม้อ แล้วตามด้วยผัก จากนั้นก็ปรุงรสกันตามสะดวก อาหารเมืองเหนือแต่เดิมนั้นจะไม่มีส่วนผสม ของน้ำมันหมูหรือน้ำมันพืช ส่วนปัจจุบันที่ใช้น้ำมันพืชมาผัดมาปรุงนั้น เป็นไปตามความนิยมเพื่อเพิ่มความอร่อย แต่บางแห่งก็ใส่มากจนเลี่ยนปาก เป็นเรื่องน่าแปลกอีกอย่างก็คือจะหาอาหารที่ปรุงด้วยกะทิแทบไม่ได้เลย จะมีก็แต่ข้าวซอยเท่านั้นที่เห็นๆกันอยู่ แต่จะว่าไปแล้วน่าจะเป็นของพวกแขก หรือออกไปทางพม่ามากกว่า ต้นกำเนิดไม่น่าจะเป็นอาหารเหนือเพราะกลิ่น เครื่องเทศที่รุนแรงและหนักไปทางกะทิค่อนข้างมาก เขียนไปเขียนมาก็รู้สึกว่าจะชวนเข้าครัวกันทุกขณะ พาลจะทำให้ผู้อ่านพลอย กลืนน้ำลายไปด้วย เอาเป็นว่าพอหอมปากหอมคอ เพื่อให้เห็นถึงจุดเด่นของ อาหารเหนือที่อุดมไปด้วยผักและธัญพืชต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย ที่สำคัญไม่ก่อให้เกิดโรคอ้วน และโรคอื่นๆที่คนส่วนส่วนใหญ่กำลังประสพอยู่ สาวเหนือที่มีผิวพรรณมีน้ำมีนวลและรูปร่างดี ที่หนุ่มๆเห็นแล้ว มักหลงไหล และติดอกติดใจ(รวมทั้งผมด้วย) นอกจากสภาพอากาศที่ดีแล้ว อาหารก็น่าจะมีส่วนส่งเสริมให้สาวเหนือมีความสดสวยงดงามจนเรื่องระบือ ปัจจุบันผู้คนต่างหันมาบริโภคอาหารพวกผักและผลไม้ เพื่อป้องกันโรคร้าย ต่างๆที่อาจตามมาจากการทานอาหารที่มีไขมันสูง หากใครได้ศึกษาอาหาร เหนือให้ถ่องแท้แล้วก็จะเห็นว่า เป็นอาหารที่เหมาะสำหรับสังคมยุคปัจจุบัน
