ที่มาของภาพชุดนี้
ภาพครอบครัวชาวยุโรปกำลังเล่นน้ำทะเลนี้ ถ่ายที่หาดกะรน จังหวัดภูเก็ตเมื่อเดือนธันวาคม 2545   วันนั้นตั้งใจจะขับรถตระเวนตาม
ชายหาดรอบๆเกาะภูเก็ต และไปสิ้นสุดที่หาดป่าตอง ราวบ่ายสามโมงกว่าๆได้มาถึงหาดกะรน  ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นชายหาดเฉพาะของนัก
ท่องเที่ยวที่มาพักตามโรงแรมแถวๆนั้น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างประเทศ แทบมองหาคนไทยเล่นน้ำแถวนั้นไม่เจอเลย

หาดกะรนเป็นหาดที่มีคลื่นลมแรงและมีชายหาดที่สวยงาม คิดว่าหาดในย่านนี้ทั้งหาดกะตะ-กะรน น่าจะเป็นชายหาดสวยที่สุดของเกาะ
ภูเก็ตเลยก็ว่าได้ ทั้งชายหาดที่สวยงามและท้องทะเลสีครามอันสดใส รวมทั้งคลื่นลูกโตๆ เหมาะกับการเล่นน้ำโต้คลื่น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่ง
ที่ทำให้ที่ดินในย่านนี้มีราคาแพง และเป็นแหล่งที่พักของชาวต่างชาติที่มีฐานะ คนไทยส่วนใหญ่มักไม่นิยมมาเล่นน้ำกันที่นี่ เพราะสถานที่
และสภาพแวดล้อมทั่วไป ล้วนแต่เอื้ออำนวยสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติเท่านั้น ที่นี่จึงไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก ไม่ค่อยเห็นสิ่ง
รกตา ซึ่งผิดกับที่หาดป่าตองที่ดูจะใกล้เคียงกับเมืองพัทยาไปทุกขณะ

ขณะเดินเล่นแถวชาวหาดได้สังเกตเห็นเด็กฝรั่งคนหนึ่งหน้าตาน่ารัก เล่นบอลสีอยู่บนชายหาด จึงรีบเดินไปหยิบกล้องบนฝั่งเพื่อถ่ายภาพ
แต่พอถือกล้องมาแล้ว เด็กคนนั้นก็เลิกเล่นบอล และวิ่งลงไปเล่นน้ำทะเล โดยมีแม่เดินตามไปติดๆ จึงตามไปถ่ายภาพกันในทะเลทั้งๆ
ที่อยู่ในชุดกางเกงขาสั้น เลยยอมเปียกเพื่อให้ได้ภาพ ครั้นพ่อเด็กเดินผ่านมา จึงขออนุญาตถ่ายภาพลูกสาว(ทั้งที่ถ่ายไปเยอะแล้ว)

เมื่อครอบครัวนี้ขึ้นมาบนฝั่งแล้วจึงเข้าไปพูดคุยสอบถามและขอ e-mail ติดต่อ โดยบอกว่าจะนำภาพลูกสาวที่เล่นน้ำไปลงในเวปไซต์
พร้อมกับจด URL ให้ไป ก็ไม่ได้คุยกันมากนักเพราะไม่อยากรบกวนความเป็นส่วนตัว  เพราะดูท่าทางผู้เป็นแม่เด็กไม่ค่อยสบอารมณ์นัก
ที่ไปขอถ่ายภาพเด็กผู้หญิงอีกครั้งขณะนั่งเล่นที่เก้าอี้ชายหาด  บอกว่าเมื่อตะกี้ก็ถ่ายไปมากพออยู่แล้ว  แต่ผู้เป็นพ่อนั้นไม่มีปัญหาและให้
ความร่วมมือดีมาก คิดว่าเมื่อครอบครัวนี้ได้เห็นภาพชุดนี้แล้วก็คงแปลกใจ

ครั้งนี้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ได้ภาพชุดนี้มา เป็นภาพ Portrait ที่พบเห็นผู้คนจากการเดินทาง และเป็นไปตามที่ตั้งใจ ที่ต้องการถ่ายภาพ
ผู้คนที่พบเห็นในที่ต่างๆ พบใครสะดุดตา น่ารัก ก็จะขอถ่ายภาพมาให้ชมกัน เป็นการ Relax ในการเข้าชมเวปไซต์นี้

ภาพ Portrait ชุดต่อไปก็คงทะยอยนำมาลงให้ดูกันอย่างไม่ขาดตอน เพราะตราบใดที่ต้องเดินทางหรือออกไปถ่ายภาพที่ใด ก็มักจะได้ภาพ
ผู้คนที่อยู่ตามสถานที่นั้น หรือคนท้องถิ่นกลับมาทุกครั้ง ใครสนใจจะนำไปใช้บ้างก็ได้ ซึ่งทำให้บรรยากาศในการถ่ายภาพไม่ค่อยจำเจ

เบื้องหลังการถ่ายภาพชุดนี้
ภาพถ่ายชุดนี้เป็นภาพที่จับอาการของเด็กขณะกำลังเล่นน้ำทะเล โดยต้องการความเป็นธรรมชาติของเด็กเมื่อโดนโต้คลื่น ซึ่งได้เห็นอากัป
กิริยาต่างๆ ทั้งดีใจ ตื่นเต้น และหวาดกลัว โดยมีพ่อและแม่เด็กเข้ามาร่วมแสดงด้วย ซึ่งเป็นภาพที่หลายคนอาจไม่ค่อยถ่ายภาพในเหตุการณ์
เช่นนี้ เพราะต้องลงไปยืนถ่ายภาพกันในทะเล กล้องอาจจะเปียกน้ำทะเลหรือโดนคลื่นซัด

ในการถ่ายภาพครั้งแรกๆต้องการถ่ายแค่เห็นความน่ารักของเด็กที่กำลังเล่นบนหาดทราย แต่พอเดินไปหยิบกล้องเตรียมจะถ่าย ปรากฏว่า
เป็นเวลาที่เด็กกำลังวิ่งเอาลูกบอลไปเก็บไว้ที่เก้าอี้ชายหาด แล้วก็วิ่งลงไปเล่นน้ำทะเล(ภาพแรก และถัดมา) โดยมีแม่เด็กเดินตามไปห่างๆ
จึงจำต้องตามลงไปถ่ายในน้ำด้วย ทั้งๆที่ยังสะพายกระเป๋ากล้องไว้บนบ่า

ลงไปยืนในน้ำได้แค่หัวเข่า แต่ปรากฏว่าคลื่นลูกโตๆซัดขึ้นมาถึงเอว และโดนกระเป๋ากล้องจนเปียก แต่ปิดกระเป๋าปิดไว้มิดชิดจึงเปียกน้ำ
เฉพาะส่วนล่างๆนิดหน่อย   ในที่สุดต้องก็ฝากกระเป๋ากล้องไว้บนฝั่ง แล้วถือแต่กล้องติดเลนส์ซูม 75-300 ลงน้ำไปถ่ายภาพระยะห่างๆ

สภาพแสงในขณะนั้นเป็นช่วงเวลาราวบ่ายสามโมงเย็น  และชายหาดหันไปทางตะวันตกซึ่งเป็นฝั่งทะเลอันดามันที่มีคลื่นลมแรง หาก
ถ่ายภาพออกไปยังทะเลจะเป็นการย้อนแสง ภาพคนจะออกมาหน้าดำ  ดังนั้นจึงต้องเดินเลี่ยงไปทางซ้ายของเด็กที่กำลังเล่นน้ำแล้วหัน
กล้องมาถ่ายเด็กทางขวา ซึ่งจะเห็นแสงเข้าด้านข้างตัวเด็ก แต่ก็ยังไม่ค่อยจะดีนักเพราะภาพที่เห็นผ่านกล้องค่อนข้าง Contrast จัดมาก
มีส่วนมืดและสว่างในตัวคน จึงต้องเผื่อเหลือเผื่อขาดในการวัดแสง วัดแสงจากกล้องบ้าง กะเอาเองบ้างตามสถานการณ์ขณะนั้น

ในตอนนั้นจึงคิดที่จะใช้คลื่นลูกโตๆให้เป็นตัวกลบเกลื่อนเรื่องแสงที่มีปัญหา จึงพยายามจับจังหวะภาพแนวนี้ตลอด แต่ก็ต้องระวังตัวเอง
ที่ต้องถูกคลื่นซัดจนกล้องเปียก คลื่นบางลูกก็ซัดขึ้นมาถึงหน้าอก ต้องชูกล้องไว้ให้สูงอยู่บ่อยๆ ดูแล้วก็ค่อนข้างเสี่ยงเพราะหากโดนคลื่นซัด
จนล้มแล้ว ก็คงโยนกล้องลงถังขยะได้เลย เพราะคงไม่คุ้มกับค่าซ่อมแน่ (ใครที่คิดจะถ่ายแบบนี้ก็ควรใช้วิจารณญาน และชั่งใจดูดีๆ)

ความเร็วหน้ากล้องขณะนั้นตั้งไว้ที่ 1/250 ฟิล์มไวแสง 100 ISO  อาจเป็นความเร็วที่น้อยไปหน่อย ซึ่งจริงๆ แล้วควรใช้ที่ 1/500
ถึง 1/1000(ในบางภาพ) จึงจะจับภาพคลื่นได้ชัดเจน แต่ได้ set ไว้ที่ 1/250 และไม่อยากปรับไปมาให้ยุ่งยากนัก

ถ่ายไปได้ไม่นานนักครอบครัวนี้ก็ชวนกันขึ้นฝั่ง ฟิล์มที่ถ่ายก็ยังไม่ถึง 25 ภาพ นับว่าน้อยมากและยังไม่ค่อยจุใจนัก แต่พออัดภาพมาแล้ว
พอจะมีภาพดีๆมาให้ดูกันบ้าง และเป็นแนวทางให้คนที่ไม่ค่อยจะถ่ายภาพลักษณะนี้ได้เห็น และน่าลองดูบ้างถ้ามีโอกาส จะได้คิดมองหา
ภาพถ่ายอยู่ตลอดเวลาและทุกสภาวะการณ์




Webmaster
Photoontour.Com