ผ่านไปแล้วสำหรับภาพชุดของสมเด็จย่า ซึ่งถือว่าเป็นชุดใหญ่ที่สุดตั้งแต่มีเวปไซต์นี้ 170 ภาพนี้ไม่น้อยเลยทีเดียว กว่าจะจบงานนี้ก็เล่นเอามึนไปหลายวัน เพราะมีภาพเยอะมากทั้งภาพสีและภาพสไลด์ นั่งคัด นั่งดู กันหลายรอบกว่าจะมาลงเอยที่ 170 ภาพ และยังต้องมาแยกเรื่องราวออกเป็น 7 หัวข้อ เพื่อให้ภาพดูเป็นหมวดเป็นหมู่ ง่ายต่อการดู หากไม่แยกเป็นเรื่องๆแล้วคิดว่าคนที่คลิ๊กเข้ามาดูภาพชุดนี้ก็คงจะเวียนหัวแน่ เพราะมันลายตาไปหมด เมื่อครั้งที่สมเด็จย่าเสด็จสวรรคต ถ้ายังจำกันได้จะเห็นว่าทั่วประเทศมีการแต่งชุดดำไว้ทุกข์กันทั้งประเทศ มีการลดธงครึ่งเสาในสถานที่ราชการ และหน่วยงานสำคัญๆ ทีวีในประเทศต่างประเทศ รวมทั้งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างลงข่าวกันครึกโครม ถือเป็นข่าวใหญ่ของทางราชสำนักในรอบหลายๆปี

คำว่า “ เสด็จสวรรคต ” คำนี้คนไทยไม่เคยได้ยินมาเป็นเวลานานทีเดียว นับจากสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระราชินีในรัชกาลที่ 7 เสด็จสวรรคต เมื่อปี 2527 จากนั้นมาก็ไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้อีก จวบจนมาถึงปี 2538 ที่สำนักพระราชวังประกาศแถลงการณ์ “ สมเด็จพระราชชนนีเสด็จสวรรคต ” เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2538

หลังจากนั้นคนไทยทั่วประเทศ หน่วยงานราชการ และกลุ่มคณะบุคคลต่างๆ ต่างทยอยกันมาถวายสักการะพระบรมศพสมเด็จย่าซึ่งประดิษฐานไว้ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง ซึ่งถ้าใครไปถวายสักการะก็จะเห็นผู้คนมากมาย ทั้งในกรุงเทพและมาจากต่างจังหวัด บริเวณลานท้องสนามหลวงกลายเป็นที่จอดรถบัสรถทัวร์และตู้ ที่เดินทางกันมาอย่างไม่ขาดสายตลอดทั้งวัน

ไม่น่าเชื่อว่าประชาชนคนไทยต่างพร้อมใจกันมาถวายสักการะกันมากมายเช่นนี้ ทุกคนต่างมีใจตรงกันที่ตั้งใจมากราบพระบรมศพเป็นครั้งสุดท้าย

ทุกคนต่างพร้อมใจกันแต่งกายสุภาพด้วยชุดดำ หรือแต่งกายแบบเต็มยศในเครื่องแบบราชการ ซึ่งเห็นแล้วก็อดที่จะตื้นตันใจไม่ได้ที่คนไทยให้ความเคารพเพื่อถวายเป็นพระเกียรติแด่สมเด็จย่าอย่างสูดสุดตามฐานานุรูปของแต่ละคน หลายคนที่มาต่างถ่ายภาพด้านหน้าพระที่นั่งดุสิตฯไว้เป็นที่ระลึก ถือว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตที่มีโอกาสถวายสักการะพระบรมวงศานุวงศ์ขั้นสูงในพระบรมมหาราชวัง

และเนื่องจากได้พาญาติๆจากต่างจังหวัด มาถวายสักการะสมเด็จย่า จึงมีโอกาสเข้ามาในบริเวณมหาราชวังอยู่บ่อยครั้ง แต่ละครั้งก็ได้บันทึกภาพไว้ด้วย จากนั้นมาจึงคิดว่าน่าจะเก็บภาพบรรยากาศอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับงานพระราชพิธีของสมเด็จย่าซึ่งมีพิธีอย่างต่อเนื่อง และคิดว่าครั้งนี้เป็นเหตุการณ์สำคัญครั้งประวัติศาสตร์ของชาติไทย ทีมีงานพระราชพิธีอันยิ่งใหญ่ และดูเหมือนว่าประเทศไทยไม่เคยจัดงานพระบรมศพราชวงค์องค์ใดที่จะยิ่งใหญ่และสมพระเกียรติเช่นนี้มาก่อน

เกิดมาในยุคนี้ และมีโอกาสได้เห็นงานพิธีอันยิ่งใหญ่แบบนี้ ไฉนเลยจะนิ่งดูดาย ความรู้สึกที่จะติดตามถ่ายภาพเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึกตามสัญชาติญานของนักถ่ายภาพจึงได้เริ่มขึ้น โดยเลือกบันทึกภาพตามเหตุการณ์เท่าที่จะมีเวลา และพอจะมีทุนทรัพย์ในการถ่ายภาพแต่ละครั้ง ซึ่งเป็นระยะเวลานานหลายเดือนทีเดียวสำหรับช่วงของเหตุการณ์ในครั้งนั้น ภาพจำนวนไม่น้อยถูกบันทึกไว้ทั้งฟิล์มสีและฟิล์มสไลด์ ซึ่งคิดว่างานแบบนี้คงจะมีนักถ่ายภาพจำนวนไม่น้อยเหมือนกันที่ได้ถ่ายภาพเก็บสะสมไว้

จนมาถึงวันนี้ ได้มีโอกาสนำภาพเหล่านั้นมาให้หลายๆคนได้เห็นผ่านเวปไซต์ เป็นการรำลึกถึงสมเด็จย่า และเป็นการนำเหตุการณ์ที่สำคัญมาให้อีกหลายคนได้รู้สึกและภาคภูมิใจว่า เมืองไทยเรานี้มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน มีพระราชพิธีพระบรมศพของราชวงค์ ชั้นสูงที่จัดขึ้นอย่างสมพระเกียรติ แสดงถึงการมีวัฒนธรรมและจารีตประเพณีอันดีงามของคนไทยปฏิบัติสืบต่อกันมาตั้งแต่ครั้ง่บรรพบุรุษ ซึ่งแทบจะหาดูได้ยากในระดับอารยะประเทศทั้งหลาย และที่สำคัญ เป็นการแสดงความจงรักภักดีที่ประชาชนชาวไทยมีต่อสมเด็จย่าอย่างเหลือล้น เป็นภาพที่คนไทยทั่วประเทศต้องจดจำ จากภาพในคืนวันที่ 10 มีนาคม 2539 ที่ประชาชนชาวไทยจำนวนหลายล้านคนต่างแต่งชุดดำออกจากบ้านเพื่อถวายดอกไม้จันทร์แด่สมเด็จย่าและร่วมส่งเสด็จดวงวิญญาณสู่สรวงสวรรค์

ความจริงการจัดทำหน้าเวปเพจชุดนี้เสร็จสิ้นมานานแล้ว แต่มาติดขัดตรงที่เรื่องราวและคำบรรยายภาพที่มาค่อยจะพอใจนัก เพราะเป็นการใช้ภาษาคำพูดที่ดูธรรมดา ที่สำคัญใช้ภาษาไม่ถูกต้อง เขียนมากก็ยิ่งผิดมาก ความเข้าใจในการใช้ภาษาที่เป็นพิธีการตามราชาศัพท์นั้นดูจะผิดไปทุกจุด ตัวอย่างเช่นคำว่า ” พระศพสมเด็จย่า ” ที่ถูกต้องต้องใช้คำว่า “ พระบรมศพสมเด็จย่า ” หรือคำว่า “ ตั้งพระบรมศพ ณ พระที่นั่งดุสิตฯ ” ที่ถูกต้องนั้นใช้คำว่า “ ประดิษฐานพระบรมศพ ณ พระที่นั่งดุสิตฯ ” ซึ่งคำเหล่านี้เป็นคำราชาศัพท์ที่จะต้องใช้ตามลำดับของราชสกุลให้ถูกต้องด้วย และในเรื่องราวของสมเด็จย่าหนีไม่พ้นที่จะต้องใช้คำเหล่านี้ หลังจากที่หาความรู้ในเรื่องเหล่านี้ซึ่งใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะคิดว่าใช้ได้ และพอจะสอบผ่าน (หากผิดพลาดไปบ้างก็ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย)

การเขียนเรื่องราวท่องเที่ยวและการเดินทางเขียนกันได้ไม่สู้จะยากนัก ผิดถูกอย่างไรก็คงไม่ค่อยถือสากันเพราะเป็นเรื่องของสำนวนแต่ละคน แต่การเขียนเรื่องราวทางพระราชพิธี ที่เกี่ยวข้องกับสถาบันกษัตริย์และราชวงศ์นี้ ต้องมาศึกษาและทำความ เข้าใจกันไม่น้อย จะมาเดาสุ่มตามที่เข้าใจนั้นคงไม่ได้

ภาพที่เห็นในชุด ” พระราชพิธีพระบรมศพสมเด็จย่า ” อาจจะดูมาก แต่ก็เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของเหตุการณ์เท่าที่จะมีโอกาสได้เข้าไปถ่ายภาพเท่านั้น พิธีสำคัญๆในบางเหตุการณ์ บุคคลภายนอกไม่สามารถเข้าไปถ่ายภาพได้ หากผู้ใดสนใจและต้องการติดตามเรื่องราวและดูภาพพิธีที่สำคัญๆโดยละเอียดแล้ว ติดตามหาอ่านได้จากหนังสือ ” พระมามลายโศกหล้า เหลือสุข ” โดย ศุภรัตน์ เลิศพาณิชย์กุล และหนังสือ ” งานพระเมรุมาศ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ” ของสำนักพิมพ์อมรินทร์ ซึ่งเรื่องราวบางตอนในชุดนี้ ได้นำมาจากหนังสือดังกล่าว ทั้งนี้เพื่อให้เรื่องราวในชุดพิธีพระบรมศพสมเด็จย่านี้ มีความสมบูรณ์มากขึ้น

 สวัสดีครับ
 webmaster
 photoontour .com
19 มิถุนายน 2546

             เมื่อวันสองวันนี้ คอมพิวเตอร์ที่บ้านมีปัญหา จอภาพเกิดอาการประหลาด ภาพหน้าจอยืดออกด้านข้าง ประเภทคนผอมกลายเป็นคนอ้วนอะไรทำนองนั้น ทั้ง text ทั้ง Icon ดูเพี้ยนไปหมด ปรับยังไงมันก็ไม่กลับคืนเหมือนเดิม Shutdown และ Start กันใหม่หลายครั้งอาการไม่ดีขึ้น  ยุ่งเลยเรา  กำลังจะทำงานในวันที่มีเวลาว่างๆอย่างวันอาทิตย์นี้เลยอดกัน สงสัยต้องส่งซ่อมกันยาวแน่ นอนซิครับ....

ทุกวันของวันหยุด เวลาส่วนใหญ่จะง่วนอยู่กับการทำเวปไซต์ พอเกิดเหตุขัดข้องก็เลยไม่รู้ทำอะไรดี นั่งดูหนังที่เช่ามาได้ไม่กี่น้ำก็ต้องหามุมนอน ปล่อยให้คนอื่นนั่งดูกันต่อ เจ้าลูกชายที่นั่งดูด้วยกันออกจะแปลกใจที่หนังออกตื่นเต้นเรื่อง เบลนรึไงนี่ แต่พ่อดันมาง่วงนอน นั่งหาวอยู่หลายครั้ง

" โห... พ่อไม่ดูเหรอ หนังเรื่องนี้มันส์ด้วย....."

"......เออ เออ พ่อนอนละ ง่วง หรี่เสียงเบาๆหน่อย ........"  ว่าแล้วก็นอนขดที่โซฟาข้างตัวเจ้าลูกชายต้องหรี่เสียง และปรับจากเสียงเซอร์ราวน์แบบกระหึ่มๆประเภทโฮมเธียร์เตอร์ มาเป็นเสียงปกติแทน

วันว่างๆอาทิตย์ที่ผ่านมาจึงถือโอกาสสะสางฟิล์มสไลด์เก่าๆที่เคยถ่ายไว้นานแล้ว พอนานเข้าสิ่งที่สะสมไว้เหมือนจะเป็นดินพอกหางหมู ไม่รู้จะไปจัดการกับมันอย่างไรเพราะมันเยอะจริงๆ คิดจะสะสางอยู่หลายหนแต่พอมานึกถึงเวลาที่ต้องเสียเวลากับมันแล้วเป็นอันต้องท้อทุกที

กล่องสไลด์ที่เก็บไว้กระจายอยู่หลายแห่ง ในตู้บ้าง ตามชั้น ตามซอกตามหลืบต่างๆที่พอจะซุกๆมันได้ จนจำไม่ได้ว่าอยู่ที่ใดบ้าง

จะว่าไปแล้วในช่วงที่ผ่านมาก็ได้สะสางไปบ้างแล้วอยู่หลายครั้ง จัดที่จัดทางจัดแยกฟิล์มที่คัดเฉพาะดีๆ และฟิล์มทั่วไปออกจากกันแต่มันก็ฟิตอยู่ๆได้ไม่กี่น้ำ ทำไปทำมาก็เข้าอีหรอบเดิมคือลูกมั่วเก็บกันมั่วๆ หาที่ซุกให้พ้นสายตาไปก่อน

เอาละ วันนี้ถึงเวลาที่ต้องจัดการกับศึกหนักซะที ไม่เริ่มวันนี้แล้วเห็นทีจะหาเวลาเริ่มต้นกับมันค่อนข้างยาก หลังจากที่ไหว้ครู ตั้งสติกันสักพัก ก็ได้ฤกษ์ขึ้นเวที จัดการรื้อตู้ รื้อชั้น รื้อทุกอย่างที่มีกล่องใส่สไลด์วางอยู่ ยกเอาออกมาให้หมด

พับผ่าซิ  มันเยอะจริงๆ ยิ่งรื้อก็ยิ่งเยอะ หลายร้อยกล้อง(ม้วน)เลยทีเดียว ถ้านำมาใส่ในกระสอบข้าวสารก็น่าจะได้ราวๆครึ่งกระสอบบางกล่องมีฝุ่นจับบ้างทั้งๆที่อยู่ในตู้ อาจเป็นเพราะเปิดตู้เข้าๆออกจนลืมปิดบ้าง หรืออาจเป็นเพราะไม่ค่อยทำความสะอาดจึงมีฝุ่นเกาะ

จากนั้นก็แกะทีละกล่อง นำมาส่องกับตู้ไฟสำหรับส่องสไลด์เพื่อตรวจเช็คสภาพทั่วๆไปและที่สำคัญ คือ “ คัดทิ้ง ” แทบลมจับ...สไลด์ส่วนใหญ่ถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์มันมีลวดลายเป็นเส้นเป็นสาย เป็นจุดดำๆเต็มไปหมด หรือบางอันก็เกิดปฏิกิริยาทางเคมี เกิดเป็นดวงเป็นจุดสีม่วง โดยไม่เลือกชั้นวรรณะว่าเป็นฟิล์มยี่ห้อไหน โปรหรือไม่โปร เสียเหมือนกันหมดเลยลองเอาหนังชามัวร์เช็ดเบาๆ  ปรากฎว่าพอจะฟื้นคืนชีพได้บ้าง แม้ไม่ใสปิ้งเหมือนตอนล้างมาใหม่ๆ แต่ก็พอจะลอกคราบที่ไม่พึงประสงค์ได้ในระดับที่ใจชื้นขึ้นมาบ้าง เข้าใจว่าหากผ่านขบวนการทำความสะอาดที่ถูกต้องแล้ว น่าจะดีขึ้นกว่านี้

ลักษณะที่ว่านี้ไม่ใช่เกิดจากฝุ่น เพราะสไลด์ทุกชิ้นอยู่ในกล่องเรียบร้อยปราศจากฝุ่นแน่

หลังจากนั่งพินิจพิเคราะห์ด้วยตัวเองแล้ว พอจะสรุปอย่างไม่เป็นทางการว่า สาเหตุที่สไลด์เสื่อมคุณภาพอาจเนื่องมาจาก
1.  โดนอากาศ หรือความชื้นในอากาศ อันเป็นตัวร้ายลักษณะเดียวกับที่ทำลายชิ้นเลนส์กล้องถ่ายภาพ
2.  ขบวนการล้างสไลด์ที่ไม่ได้มาตรฐานพอ

ข้อแรก มีบททดสอบเปรียบเทียบให้เห็นว่า สไลด์บางชิ้น(ที่คัดไว้) ปกติจะระมัดระวังเป็นพิเศษโดยการห่อรัดอยู่ในถุงพลาสติคจึงไม่มีอากาศเข้าไปถ่ายเท ซึ่งส่วนใหญ่แล้ว ยังมีสภาพที่ดีไม่มีปัญหา ส่วนสไลด์ที่เก็บในกล่องกระดาษตามปกติ จะมีโอกาสเสียง่ายเป็นจุดดำ, เส้นขนแมว, เชื้อรา, จุดสีม่วง หรือคราบเชื้อรา

ข้อสอง มีการเปรียบเทียบและเห็นค่อนข้างชัดเจนว่า สไลด์ที่ผ่านการล้างจากแลบมาตรฐานแล้ว จะเสื่อมคุณภาพช้ากว่าแลบทั่วไปที่ราคาถูก ภาพจากแลบมาตรฐานยังรักษาคุณภาพของสีได้ดี ใกล้เคียงกับที่เห็นครั้งแรก แม้จะล่วงเลยมานานหลายปีแล้วก็ตาม

ซึ่งเป็นไปได้ว่าในขบวนการล้างสไลด์ของแลบทั่วไปอาจล้างน้ำยาเคมีออกไม่หมด จึงทำให้เกิดผลทางเคมีเมื่อกระทบกับความชื้นในอากาศ

ข้อสรุปข้างต้นนี้อาจไม่ใช่บทสรุปที่ถูกต้องนัก แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับสไลด์กองมหึมาที่อยู่ตรงหน้านั้น มันก็พอจะเป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือ ได้บ้าง ว่าน่าเป็นไปตามนั้น

อย่างไรก็ตาม โดยส่วนตัวแล้วคงต้องหาคำตอบให้ชัดเจนกันต่อไป และยังต้องต้องตั้งคำถามกับตนเองเพื่อนำไปค้นคว้าหาคำตอบกันภายหลังว่า -การเก็บรักษาสไลด์ที่ถูกต้องควรทำอย่างไร

-การทำความสะอาดสไลด์เก่าและมีปัญหา มีวิธีการอย่างไร

มันเป็นโจทย์ที่ต้องติดตามเพื่อไขปัญหา เป็นความรู้สำหรับผู้ที่เล่นสไลด์จะได้ไม่ต้องผิดหวังกันภายหลัง  และเริ่มต้นตั้งหลักกันให้ถูกต้อง เพราะฟิล์มสไลด์มีราคาค่อนข้างแพง กดชัตเตอร์แต่ละทีมันเป็นเงินทั้งนั้น ครั้งละ 6 บาทบ้าง 10 บาทบ้างตามราคาสไลด์ การมุ่งแต่จะประหยัดค่าล้างจากแลบราคาถูกๆและไม่ระมัดระวังในการเก็บรักษา อาจเสียใจภายหลังได้

และหากท่านใดที่มีความรู้ในเรื่องเหล่านี้ หรือมีประสพการณ์ในการเก็บรักษา ช่วยแนะนำผ่าน e-mail มาได้นะครับ จะได้เป็นวิทยาทานแก่ผู้สนใจ และจะได้รวบรวมเป็นเรื่องราวและนำไปบรรจุไว้ในเรื่องราวน่ารู้ ซึ่งคิดว่าจะมีขึ้นในอนาคต

 สวัสดีครับ
 Webmaster
 Photoontour.com
4 มีนาคม 2546

               วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วสำหรับคนที่ง่วนอยู่กับการทำงาน ส่วนคนที่ไม่ค่อยทำงานหรือไม่มีงานทำอาจเห็นว่าเวลามันผ่านไปอย่างเชื่องช้าเสียเต็มประดา คนทำงานหรือมนุษย์ทำงานตามศัพท์ใหม่ที่เรียกกันไม่นานนี้ ชีวิตจึงผูกพันธ์กับงานทุกเมื่อเชื่อวันเช้ามาก็ออกจากบ้าน บางคนก็ต้องบอกว่าออกบ้านกันแบบตาลีตาเหลือก เพราะมันเป็นรุ่งอรุณของความทุกข์ ที่ต้องออกไปต่อสู้ วันศุกร์โน่นนะ จึงพอเห็นความสุขอยู่รำไรขึ้นมาบ้าง

ชีวิตคนทำงานก็เป็นแบบนี้แหละ ทุกอย่างที่ดำเนินไปทุกวันนี้ พระท่านว่าเป็นการปฏิบัติธรรม ฟังดูอาจจะงง ท่านพุทธทาสบอกว่าเป็นการทำหน้าที่ คือหน้าที่ของมนุษย์ จากนั้นก็แนะวิธีปฏิบัติให้ถูกหน้าที่ที่มนุษย์พึงกระทำ ให้สมกับที่เกิดมาเป็นมนุษย์ ตามแนวทางของพระพุทธเจ้า (ใครสนใจหาอ่านได้ตามร้านหนังสือทั่วไป)

ไม่ได้คิดจะพาเข้าวัดเข้าวา หรือพาไปหาหลวงพ่อนะครับ แต่จะพาไปเที่ยว จะพูดเรื่องท่องเที่ยวในช่วงสงกรานต์ปีนี้

หลายคนวางแผนไว้แล้ว บางคนบอกใจเย็นๆพี่ ยังมีเวลาอีกเยอะ แต่อย่าลืมว่าเวลาที่เหลือเยอะนี้พอเอาเข้าจริงๆแล้วมันอาจฉุกละหุก มากกว่าที่คิด เพราะเวลานั้นต่างคนต่างก็อยากเที่ยว ทั้งที่พักทั้งทัวร์และแหล่งท่องเที่ยวถูกจองจนเต็ม แล้วมานั่งรำพึงรำพรรณว่า “ ช้าไปแล้วต๋อย ”

ยิ่งถ้าไปเป็นคณะใหญ่ ก็ต้องเตรียมตัวและวางแผนแต่เนิ่นๆ จะไปไหน ไปอย่างไร ที่เที่ยว ที่พัก วางแผนแล้วหรือยัง ไปไกลไปนานเป็นภาระที่ต้องเตรียมพร้อมกันมากหน่อย ว่ากันตั้งแต่ จะไปวันไหน จะไปกี่วัน และไปที่ไหนบ้าง ไปเอง หรือซื้อทัวร์ งบประมาณที่ใช้ วางแผนลาพักร้อนล่วงหน้า กล้อง อุปกรณ์ ฟิล์ม พร้อมหรือไม่ หรือบางคนอาจวุ่นวายมากกว่านี้ว่า สัตว์เลี้ยงจะทำยังไง ต้นไม้ที่ปลูกไว้ใครจะรดน้ำ ต้องฝากบ้านกับตำรวจหรือไม่ จิปาถาะที่ต้องเตรียมการสำหรับผู้ที่มีภาระมากมายหลายอย่าง

ยิ่งใครมีลูกเล็กเด็กแดงละก้อ ไม่ต้องพูดกันเลย ขนสัมภาระกันไปเหมือนย้ายบ้าน มีอยู่ครั้งหนึ่งช่วงหน้าหนาว พบครอบครัวหนึ่งที่หัวลำโพง ครอบครัวนี้กำลังจะเดินทางไปภาคเหนือ ปลายทางจังหวัดเชียงใหม่ สัมภาระกองใหญ่ ทั้งกระเป๋าเดินทางทั้งกล่องกระดาษวางเรียงรายข้างลานชลาเพื่อรอขึ้นรถด่วน กท-ชม. เห็นแม่เด็กกำลังอุ้มเด็กตัวเล็กๆน่ารัก จ่ำม่ำเชียว ได้ความว่าจะเดินทางไปเยี่ยมญาติที่ภาคเหนือ ราว 5-6 วัน

แต่เจ้าพ่อคุณ มีสัมภาระสำหรับเด็กๆทั้งนั้นที่เห็นกองอยู่ข้างหน้า ใหญ่หน่อยก็เป็นรถเข็นเด็ก (สงสัยพ่อขี้เกียจอุ้ม) มีผ้าอ้อมผ้าห่ม เสื้อผ้าสำหรับเด็กอีกเพียบ(สงสัยแม่เด็กขี้เกียจซักผ้า) จนพ่อเด็กรู้สึกเขินอายที่เห็นผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาชำเลืองมองอยู่บ่อยครั้ง เหตุการณ์ครั้งนั้นเกิดขึ้นที่หัวลำโพงเมื่อหลายปีก่อน และ....

พ่อเด็กคนนั้นก็คือผมเอง

หลายครั้งที่ผ่านมาแม้จะเตรียมตัวล่วงหน้าแล้ว แต่พอเอาจริงๆ มันมีเรื่องติดขัดเยอะแยะไปหมด มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เคยประสพกับตนเอง ครั้งนั้นวางแผนจะไปเที่ยวต่างจังหวัดในช่วงเทศกาลโดยขับรถไปกับครอบครัว ทุกอย่างดูเหมือนไม่มีปัญหา แต่เมื่อใกล้ถึงวันเดินทางก็เอารถไปตรวจเช็คเพื่อเดินทาง กลายเป็นปัญหาขึ้นมา

เพราะรถต้องซ่อมนานกว่าปกติ คิดว่าจะเรียบร้อยในวันสองวัน เหมือนทุกครั้ง แต่มันไม่ได้แล้ว  ช่างที่ศูนย์บอกรถเข้าซ่อมมาก ยิ่งใกล้เทศกาลแบบนี้ต้องคอยกันนาน

" รถของพี่ซ่อมตามรายการที่ว่านี้ ต้องใช้เวลาราว 4-5 วัน เพราะต้องไปตามคิว แต่ถ้าตรวจเช็คธรรมดาทั่วไปวันเดียวเสร็จถ้าดูช่วงล่าง เช็คเสียงดัง ต้องใช้เวลานานหน่อย และไม่แน่ใจจะมีปัญหาอื่นตามมาอีกหรือไม่ ถ้าพี่จะซ่อมจริงต้องจองไว้ก่อน.."

เรื่องที่คิดว่าง่ายๆไม่น่ามีปัญหาก็อาจทำให้การเดินทางชะงักลงก็ได้

ครั้งหนึ่งรถมีปัญหาวาล์วปั้มน้ำ ซึ่งเป็นตัวปิด-เปิดให้น้ำไหลระบายความร้อนในเครื่องยนต์ คือมันไม่ยอมทำงาน เกย์ความร้อนขึ้นสูงปริ๊ด กว่าจะถูลู่ถูกังขับไปที่อู่ได้ก็เล่นเอาเหงื่อแตก ช่างดูโน่นดูนี่แล้วหายหัวเข้าไปข้างในสักพัก ออกมาบอกว่าไม่มีอะไหล่

” หา...ศูนย์ออกใหญ่ขนาดนี้ไม่มีอะไหล่ “

“ ครับไม่มีจริงๆ ลองเช็คไปที่สำนักงานใหญ่แล้วก็ไม่มีครับ ต้องรอสั่งจากญี่ปุ่น...”

"เวรกรรม......แล้วกี่วันละของจึงจะมา ”

“ ประมาณ 3 อาทิตย์ครับ.....”

กำลังวางแผนเดินทางในอีก 2 วันข้างหน้า พร้อมกับสมาชิกเต็มรถ ทุกคนเตรียมตัวเตรียมใจจะไปเที่ยวต่างจังหวัดกัน แล้วจะให้ทุกอย่างจบเพียงแค่นี้หรือ...

” เอาอย่างนี้ดีกว่าครับ..” โฟร์แมนแนะนำ

” ผมจะถอดวาล์วปั้มน้ำนี้ออกไปก่อน ให้คุณใช้รถไปตามปกติ ถ้าสั่งอะไหล่ได้เมื่อไรค่อยนำรถมาซ่อม ”

” แล้วรถผมไม่มีปัญหาเรื่องความร้อนหรือ ”

” ขับทางไกลไม่มีปัญหาครับ เพราะเครื่องยนต์จะเย็นในขณะวิ่งทางไกล แต่ถ้าขับกรุงเทพในสภาพรถติดอาจมีปัญหาบ้าง ”

“ ผมจะขับไปต่างจังหวัด อีกวันสองวันข้างหน้า ไม่มีปัญหาแน่นะ ”

” ผมรับรองครับ ”

เอาก็เอา ไปก็ไป ครั้งนั้นผมขับรถอย่างไม่ค่อยวางใจมากนัก ต้องคอยมองเกย์ความร้อนไปตลอดทาง แต่ทุกอย่างก็ไม่มีปัญหา จนกระทั่งกลับถึงกรุงเทพ จึงนำรถไปเข้าอู่

 สวัสดีครับ
 เวปมาสเตอร์
Photoontour.Com
25 กุมภาพันธ์ 2546