Morning Mae Hong Sorn ตักบาตรวันขึ้นปีใหม่ 2551
(บันทึกการเดินทางเมื่อวันที่ 31 ธค.50)



ผมมาเที่ยวแม่ฮ่องสอนครั้งนี้เป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ได้ยินว่าเป็นจังหวัดที่ค่อนข้างอยู่ห่างไกล เดินทางไปลำบาก ถนนหนทางเป็นเส้นทางที่ต้องผ่านภูเขาอันสลับซับซ้อน คนที่ไม่ชินกับถนนที่คดเคี้ยวโค้งไปโค้งมาจนน่าเวียนหัว อาจมีอาการเมารถกันบ้าง

ถ้าจำไม่ผิดน่าจะราวพันกว่าโค้ง มันเป็นอะไรที่ไครได้ยินก็รู้สึกหนาวจนขยาดที่คิดจะเดินทาง บางคนก็บอกว่านั่งเครื่องบินจากเชียงใหม่ไปก็ได้ ค่าโดยสารไม่แพงมาก ราว 45 นาทีก็ถึงแล้ว ผิดกับนั่งรถยนต์ทีต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง

นี่เป็นภาพของจังหวัดแม่ฮ่องสอนที่ดูจะค่อนข้างจะโหดและมันส์ในความรู้สึกของหลายๆคน

จะให้ผมขับรถไปเองก็ต้องคิดหนักและวางแผนการเดินทางให้รอบคอบ เพราะแม่ฮ่องสอนเป็นเมืองเล็กๆ ไปถึงแล้วจะมีที่พักหรือไม่ จะพักที่ไหน ก็ต้องเตรียมพร้อมกันให้ดี

ที่พูดถึงนี้ก็เป็นความรู้สึกที่อยู่ในใจมาหลายปี แต่แม่ฮ่องสอนในระยะหลังมีการกล่าวถึงค่อนข้างมาก โดยเฉพาะกับคำว่า ทุ่งบัวตอง ที่บานดอกเหลืองสะพรั่งในช่วงประมาณเดือนกุมภาพันธ์ ของทุกปี และกลายเป็น Unseen บนเส้นทาง เชียงใหม่ – แม่ฮ่องสอน ความรู้สึกที่เข้าใจว่า ไกล โหด มีโค้งมากนับพันๆโค้ง ก็ลดความรู้สึกหวั่นๆลงไปไม่น้อย

และเมื่อมีโอกาสได้มาเที่ยวในสิ้นปี 2550 ก็ไม่เห็นว่ามันจะไกล หรือโหดอะไรมากมายนัก เรื่องโค้งเป็นพันๆโค้ง พอนั่งรถไปมันก็รู้สึกธรรมดาๆ อาจเป็นไปได้ว่าเป็นวันสิ้นปี และเป็นเทศกาลท่องเที่ยว จึงมีเพื่อนร่วมเดินทางมากเป็นพิเศษ รถวิ่งกันควักไขว่ จึงไม่ค่อยรู้สึกอะไรมากนัก แต่ก็ยอมรับว่า ถนนสายนี้โหดกว่าเส้นทางอื่นๆในประเทศที่เคยเห็นมา

แม่ฮ่องสอนเป็นจังหวัดที่คั่นกลางระหว่างประเทศพม่า กับจังหวัดเชียงใหม่ แต่น่าแปลกที่แม่ฮ่องสอนมีบรรยากาศออกไปทางพม่ามากกว่าจังหวัดใดๆทางภาคเหนือ โดยเฉพาะวัดต่างๆที่อยู่ในตัวจังหวัด จะดูเป็นแบบพม่าเกือบทั้งหมด ผิดกับจังหวัดอื่นๆที่มีวัดแบบพม่าไม่มากนัก

แม่ฮ่องสอนเป็นเมืองแอ่งกระทะกลางหุบเขาสูง ตอนเช้าจึงมีหมอกลงเกือบทุกวัน จนมีชื่อว่าเมืองในหมอก จังหวัดอื่นๆทางภาคเหนือ จะเห็นหมอกในตอนเช้าก็ต้องเป็นวันที่ค่อนข้างพิเศษและไม่เห็นกันบ่อยนัก แต่แม่ฮ่องสอนได้ยินว่ามีให้ดูเกือบทุกวัน และเช้าวันนี้ก็ถือว่าได้เห็นหมอกกลางเมืองเหมือนกับที่คาดไว้

วันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่ 1 มกราคม 2551 เป็นวันที่คนไทยส่วนใหญ่จะทำบุญตักบาตรตามประเพณี

ในตัวเมืองแม่ฮ่องสอนก็ขึ้นชื่อในการทำบุญตักบาตรในตอนเช้า จนหลายคนที่มาเที่ยวก็มักถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึกกันเสมอๆ พระสงฆ์จากวัดต่างๆออกบิณฑบาตรมาตามถนนกลางเมืองเป็นประจำทุกวัน คนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวสามารถร่วมตักบาตรกันได้ตามจุดที่พระเดินผ่าน ถ้าให้จะให้ดีก็ต้องหน้าตลาดสด เพราะเป็นศูนย์รวมที่พระทุกวัดจะต้องเดินผ่าน

หากไม่นับนักท่องเที่ยวจากต่างถิ่นก็ต้องบอกว่า แม่ฮ่องสอนเป็นเมืองที่เงียบๆ ผู้คนและรถราไม่มากนัก แต่วันนี้มีนักท่องเที่ยวมากกว่าทุกวัน จึงทำให้บรรยากาศกลางเมืองแม่ฮ่องสอนคึกคักกันแต่เช้ามืด และเหมือนนัดกันไว้ว่าจะต้องมารวมตัวกันที่หน้าตลาดสด

มาเที่ยวแม่ฮ่องสอนแล้วก็ไม่ควรลืมที่จะตักบาตรทำบุญ ในเวลาประมาณ 06.30 น.เป็นต้นไป อาจต้องตื่นเช้าหน่อย แต่ก็จะได้เห็นภาพของเมืองเล็กๆที่มีเสน่ห์ เป็นบรรยากาศที่มาเห็นแล้วก็สบายใจ ไม่วุ่นวายเหมือนจังหวัดอื่นๆ ที่นับวันจะหาความเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่นได้ยากเต็มที

แม่ฮ่องสอนเป็นจังหวัดที่อยู่ไกล ความเจริญทางวัตถุจึงหลั่งไหลเข้ามาช้ากว่าจังหวัดอื่น คนที่นี่อาจเห็นว่าเจริญช้า แต่ในทางกลับกันนักท่องเที่ยวสวนใหญ่มักจะชอบเมืองที่มีลักษณะแบบนี้ ชอบที่จะเห็นความเป็นชนบท ความเป็นธรรมชาติ ที่จังหวัดอื่นๆมีให้เห็นน้อยเต็มที หากคนในจังหวัดแม่ฮ่องสอนต้องการให้เป็นเมืองท่องเที่ยวก็ต้องพยายามรักษาสภาพเดิมๆแบบนี้ให้นานที่สุด

เช่นเดียวกับเมืองหลวงพระบางของประเทศลาว ที่ทุกวันนี้ก็หากินกับของเก่าของดั้งเดิมทั้งนั้น โรงแรมที่พักก็เป็นแบบบ้านพัก ที่เรียกว่าเฮือนพัก ที่คนหลวงพระบางพยายามรักษาความเป็นเมืองชนบท ไม่สร้างตึกสูงๆ ไม่อนุญาตให้รถบัสคันใหญ่ๆผ่านเข้าเมือง ชาวหลวงพระบางมีรายได้จากการท่องเที่ยวมากขึ้น หลังจากนักท่องเที่ยวรู้ว่าเป็นเมืองแห่งวัฒนธรรม และผู้คนมีอัธยาศัยดีต่อผู้มาเยือน
(ดูภาพการเดินทาง เวียงจันทน์-วังเวียง-หลวงพระบาง)

สำหรับนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาจังหวัดแม่ฮ่องสอน สามารถซื้อของใส่บาตรที่วางขายอยู่แถวๆหน้าตลาด ส่วนใครจะถวายเงินหากเป็นไปได้ควรใส่ซองให้เป็นที่เรียบร้อย การหยิบธนบัตรจากกระเป๋าตังค์แล้วใส่ในบาตรดูน่าเกลียดไปหน่อย เพราะของที่ใส่ลงในบาตรควรเป็นของที่ขบฉันท์ได้เท่านั้น

ตักบาตรเสร็จก็อาจแวะทานโจ๊กในตลาดสด นักท่องเที่ยวหลายคนคงได้รับการบอกต่อว่าขึ้นชื่อ เช้านี้จึงเห็นคนแน่นร้าน มองไปก็น่าจะเป็นคนจากต่างถิ่นทั้งนั้น ชื่อร้าน โจ๊กเสวย ครับ จะอร่อยแค่ไหนก็ไม่อาจทราบได้ เพราะเช้านี้มีเวลาไม่มากนัก รีบถ่ายภาพ และต้องรีบกลับที่พัก เพราะวันนี้มีโปรแกรมเที่ยวกันยาวเหยียด

คราวต่อไปจะพาไปเที่ยววัดจองกลาง และวัดจองคำ ที่อยู่ติดกัน วัดนี้อยู่ไม่ไกลจากที่พัก ราว 200 เมตร น่าจะได้
เป็นวัดเก่าแก่ที่ใครไปใครมาจะต้องมาแวะให้ได้ มีอะไรน่าสนใจหรือไม่ ก็ต้องติดตามชมในตอนต่อไปครับ

เว็บมาสเตอร์
โฟโต้ออนทัวร์
9 ธันวาคม 2551