(ต่อ)


ผมเคยไป เที่ยวตะรุเตา เมื่อหลายปีก่อน ได้คุยกับเจ้าของรีสอร์ตแห่งหนึ่ง บอกว่าช่วงนี้พวกต่างชาติมาเที่ยวกันน้อย ผมถามว่าทำไมละ เค้าบอกว่า ฝรั่งจะหนีคนไทยไปที่อื่นสักระยะ พอคนไทยไปหมดแล้วก็จะเข้ามาพักกันอีก เรื่องนี้แม้เจ้าของรีสอร์ตไม่ได้อธิบายเหตุผลอะไรมากนัก แต่ก็พอเดาได้ว่า คนไทยเที่ยว กับฝรั่งเที่ยว นั้นแตกต่างกัน โดยเฉพาะเรื่องส่งเสียงดัง

หลายคนเข้าใจเรื่องสิ่งแวดล้อม และเรื่องมลภาวะเป็นพิษ แต่หลายคนอาจไม่คิดว่าเรื่องเสียง โดยเฉพาะการส่งเสียงดังในแหล่งท่องเที่ยวเป็นการทำลายมลภาวะทางเสียงของส่วนรวมเช่นกัน

หากสังเกตุให้ดี เวลาไปเที่ยวตามท้องทะเล เรามักจะไม่เคยเห็นพวกฝรั่งส่งเสียงดังกันเลย ไม่ว่าจะมาเป็นกลุ่มคณะ หรือมาเป็นครอบครัว ต่างกับคนไทยที่มักส่งเสียงเจี้ยวจ้าว โดยไม่คิดว่าสิ่งที่ทำไปได้สร้างความรำคาญให้กับบุคคลรอบข้าง

แรกๆผมก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ เพราะที่เคยไปเที่ยวก็ไม่ค่อยจะมีปัญหาเท่าใดนัก หรืออาจมีแต่เราไม่ได้ใส่ใจก็เป็นไปได้ แต่จากที่คุยกับเจ้าของรีสอร์ตบนเกาะตะรุเตาทำให้รู้ว่า คนไทยเที่ยว กับฝรั่งเที่ยวนั้น มีความแตกต่างกัน การที่ไม่เคยได้ยินการส่งเสียงดังของพวกฝรั่งอาจเป็นเพราะเค้าเข้าใจในเรื่องมลภาวะเป็นพิษ ในมิติที่ตนไทยยังเข้าไม่ถึงหรือเปล่า หรือว่าเป็นเพราะมารยาททางสังคมของพวกฝรั่งเค้าพัฒนาล้ำหน้าเรา

ในบ้านเราหาตัวอย่างในเรื่องที่กล่าวมาแล้วไม่ยาก และเป็นระดับที่คนไทยรู้สึกว่าก่อมลภาวะทางเสียง เช่นเปิดเพลงดัง ในเขตอุทยาน เล่นกีต้าในอุทยาน ส่งเสียงดังยามดึก หรือที่เกิดขึ้นในจังหวัดกาญจนบุรีเมื่อไม่นานมานี้ คือการล่องแพดิสโก้ไปตามลำน้ำแควน้อย บนแพมีบริการเครื่องเสียงพร้อม ขณะล่องเรือไปตามแม่น้ำพวกอยู่บนแพก็เต้นแร้งเต้นกา และเปิดเพลงดังลั่น สร้างความรำคาญให้กับผู้อาศัยอยู่ริมแม่น้ำ เพราะเล่นกันยันสว่าง ไม่ยอมหลับยอมนอน เหมือนกับที่ผมเคยเจอกับตนเองที่ ดอยเต่า

สิ่งเหล่านี้ไม่มีให้เห็นในกลุ่มนักท่องเที่ยวต่างชาติ และต้องยอมรับว่าจิตสำนึกในเรื่องนี้เค้าพัฒนาไปไกลกว่าเรามาก ความเข้าใจในเรื่องสิทธิส่วนบุคคลว่าอะไรควร อะไรไม่ควร เค้าคงรู้แก่ใจดี บ้านเรากว่าจะไปถึงขั้นนั้นก็คงใช้เวลากันอีกนานทีเดียว ที่เขียนเรื่องนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าฝรั่งจะวิเศษวิโสกว่าคนไทย เพียงหยิบประเด็นเดียวคือเรื่องเสียงดังเท่านั้น ที่เราน่าจะเอามาเป็นตัวอย่าง ส่วนเรื่องไม่ดีไม่งามที่ต่างชาติทำลายชื่อเสียงให้กับบ้านเราก็หลายเรื่อง เช่นใช้ชายหาดบนกาะพงันเป็นสถานที่จัด Full Moon Party ซึ่งเป็นการจัดงาน Sex Party แต่ลึกๆแล้วคนไทยเป็นผู้จัด แล้วไปป่าวประกาศให้ฝรั่งมาเที่ยวกันมากกว่า

“ ไทยเที่ยว ฝรั่งหนี ไทยกลับ ฝรั่งมา “

ความจริงก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องแย่งที่พักตามแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลในเทศกาลสำคัญๆ อาจถือว่าเป็นการหลีกทางให้กันและกัน ได้อย่างเหมาะสม

หากเราไม่เข้าใจสิ่งที่ฝรั่งคิด ที่หนีไปเที่ยวในเมืองแทน เพราะเหตุเสียงดัง ก็ลองมาเปรียบเทียบระหว่างนักท่องเที่ยวจีน กับ นักท่องเที่ยวคนไทย ว่าแตกต่างกันหรือไม่ ใครไม่เคยสัมผัสกับนักท่องท่องเที่ยวจากจีน คงไม่รู้ว่ามีปัญหาขนาดไหน สำหรับผมแล้วเจอมาหลายครั้ง จนต้องบอกว่าไม่เหมือนประเทศใดในโลก

อันดับแรกคือเสียงดังครับ
นักท่องเที่ยวจากจีนพูดจาเสียงดังจนดูเหมือนว่าจะทะเลาะกัน ยิ่งในต่างประเทศแล้วเจอบ่อย ทั้งในเวียดนาม และในประเทศจีนด้วยกันเอง กรุ๊ปทัวร์จีนเมื่อมาถึงโรงแรมที่พักก็ส่งสียงดังกันทั้งกลุ่มทันที จนกรุ๊ปทัวร์ประเทศอื่นๆต้องหลบทางให้เพราะคุยกันไม่รู้เรื่อง และต่างส่ายหน้ากันเป็นแถวๆ

เรื่องที่สองคือสูบบุหรี่
ไปที่ไหนต้องพยายามหนีนักท่องเที่ยวชาวจีนให้ไกลๆ พวกผู้ชายจะสูบบุหรี่กันเกือบทุกคน พอลงจากรถทัวร์ต่างควักบุหรี่ ควักไฟแช๊คมาจุดสูบกันหน้าตาเฉย คนไทยเราพัฒนาไปเยอะแล้วครับ หาคนสูบบุหนี่น้อยมาก ถึงสูบก็ไม่ไปรบกวนคนอื่น แต่สำหรับทัวร์คนจีนแล้วแทบจะพ่นควันใส่หน้ากันเลย ใครว่าประเทศจีนเจริญเติบโตมาก GDP แต่ละปี โต 7- 8 เปอรฺเซ็นต์ แต่เรื่องมารยาทและวัฒนธรรม กลับโตช้ามาก ขนาดรัฐบาลต้องรณรงค์ให้คนจีนเลิกขากสะเหลด ในฐานะที่กำลังจะเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก 2008 ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ เพราะเรื่องนี้มันทำให้ประเทศขายขี้หน้าไปทั่วโลก

เรื่องที่สามคือเรื่องส้วมครับ
ไปเที่ยวประเทศไหน หากทัวร์จีนลงทานร้านอาหารภัตราคารเดียวกัน ถือว่าซวย เพราะพี่แกเข้าห้องน้ำแล้วราดน้ำไม่เป็น และไม่กดซักโครก สกปรกมากครับ ความจริงคนจีนแผ่นดินใหญ่น่าจะอบรมการใช้ห้องน้ำ ห้องส้วม ก่อนเดินทางออกนอกประเทศ คนชาติอื่นจะได้ไม่รังเกียจและดูถูกเอา

ผมเจอกับตนเองเมื่อ 2 ปีก่อน ที่สิงคโปร์ หรือเมืองที่สะอาดที่สุดในโลก วันนั้นราวเที่ยงวัน มาถึงภัตตาคารหลังกรุ๊ปจีน พอทานข้าวเสร็จแล้วจะเข้าห้องน้ำ ปรากฏว่าปัญหา นักท่องเที่ยวจีนเล่นวางกับระเบิดเหลืองไว้ในห้องน้ำกันระเนระนาดสาดไปทั่ว ทางทัวร์ไทยก็ส่งทัพหน้าหรือหน่วยกล้าตายนำร่องไป 2 – 3 คน ปรากฏว่าออกมาปิดปากปิดจมูกกันเป็นแถว บอกว่าแทบอ๊วกแตก และบรรยายซะอย่างสยดสยองกับสิ่งที่เห็น ว่าคนจีนทิ้งระเบิดสี ระเบิดกลิ่นจนต้องยอมแพ้ ไกด์ต้องแก้ปัญหาว่าไปแวะข้างหน้าดีกว่า พร้อมกับบอกว่านักท่องเที่ยวจากจีนสร้างความเสียหายให้กับร้านอาหารและโรงแรมมามากต่อมากแล้ว ทั้งเรื่องพรมในห้องพักโรงแรมเป็นรอยด่างจากก้นบุหรี่ และเรื่องห้องส้วมตามที่ต่างๆ ทางโรงแรมจะห้าม หรือจะไม่รับกรุ๊ปคนจีนก็ไม่ได้ เพราะเป็นลูกค้ากลุ่มใหญ่ ก็ต้องทนๆกันไปแบบนี้แหละครับ

เรื่องที่สี่เรื่องมารยาทครับ
ใครไปเที่ยวจีน หรือได้สัมผัสนักท่องเที่ยวจีนแล้วจะรู้ดีว่านิสัยแย่มาก ล่าสุดเมื่อราวอาทิตย์ที่ผ่านมา เจอนักท่องเที่ยวจีนในเมืองเสียมเรียบ ประเทศกัมพูชา เป็นร้านภัตราคารแบบบุฟเฟท์มื้อค่ำที่ใหญ่มากของเมืองนี้ จุคนได้เป็นพันๆชื่อภัตตาคาร โตนเลแม่โขง มีแสดงรำนางอัปสรบนเวทีด้วย ที่นี่เป็นแหล่งชุมนุมนักท่องเที่ยวจากหลายๆประเทศที่เดินทางมาชมปราสาทนครวัด นครธม ปรากฏว่าขณะทานอาหารก็ได้กลิ่นบุหรี่โชยมา ปรากฏว่าเป็นฝีมือจากนักท่องเที่ยวชาวจีนกลุ่มหนึ่ง ราว 3 -4 คน กำลังพ่นควันเฉยเลย น่าแปลกที่พวกเพื่อนสาวๆด้วยกันที่นั่งใกล้ๆ ไม่เห็นว่าจะมีใครแสดงท่าทีรังเกียจควันบุหรี่แต่อย่างใด

ผมเปรียบเทียบเรื่องนักท่องเที่ยวจีนให้อ่านกัน และคิดว่าหลายคนคงรู้และเข็ดกับเรื่องนี้มามาก จะได้เห็นว่า นักท่องเที่ยวชาวจีน(ในประเทศจีน) แตกต่างกับคนไทยหลายอย่าง โดยเฉพาะเรื่องมารยาท

เปรียบเทียบกับ ฝรั่ง กับ คนไทย ที่เขียนเล่ามาแต่แรกว่า “ ไทยเที่ยว ฝรั่งหนี ไทยกลับ ฝรั่งมา ” ไม่ต่างกับที่นักท่องเที่ยวไทยรังเกียจนักท่องเที่ยวจากจีน ฉันท์ใดก็ฉันท์นั้น

เกาะราชาตอนที่ 3 รู้สึกว่าจะพาไปไกลถึงประเทศจีน ก็ถือว่านำสิ่งเล็กๆน้อย แต่มีความสำคัญมาบอกกล่าวกันโดยเฉพาะประเด็น หรือความเข้าใจในเรื่องมลภาวะ ที่ฝรั่งต้องหนีคนไทยไปเที่ยวที่อื่นก่อน ด้วยสาเหตุคำว่า ” เสียงดัง “ เรื่องเล็กของคนไทย แต่ก็อยากให้นักท่องเที่ยวได้ตระหนักในเรื่องเหล่านี้ด้วย และไม่ทำตัวให้เป็นคนก่อปัญหามลภาวะกับสิ่งแวดล้อมในทุกๆทาง

ตอนที่ 3 ของเกาะราชา ก็ยังเป็นภาพทะเลที่ต้องบอกว่าสวยเกินบรรยาย แม้ภาพที่เห็นจะทำให้ดูน่าเที่ยว น่าลงไปเล่นน้ำทะเล ก็ต้องบอกว่า ของจริงที่เห็นสวยกว่าในภาพถ่าย แม้น้ำทะลสีมรกตก็มีสีสดใสกว่าภาพถ่ายมาก กล้องถ่ายภาพแม้จะถ่ายให้สวยขนาดไหน ก็ยังไม่อิ่มเอมกับภาพจริง บรรยากาศจริง ที่สัมผัสกับความสุขความพอใจในทุกมิติ ภาพถ่ายนั้นนำความจริงมาเปิดเผยเพียงแค่มิติเดียวเท่านั้น ไม่สามารถบอกกล่าวได้ถึงสภาพอากาศที่สดชื่น เสียงคลื่นที่ซัดสาด รวมไปถึงความสงบเงียบที่มีอยู่ทั่วทั้งเกาะ

เกาะราชา แม้จะไม่โด่งดังเหมือนเกาะที่มีชื่อระดับประเทศ แต่ก็มีความแปลก ความต่าง ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวชนิดที่เกาะใหญ่ๆไม่สามารถให้ได้ ได้แก่ความเป็นอิสระ ความเป็นส่วนตัว และความเป็นธรรมชาติ

8 ปีมาแล้วที่ผมเคยมาเที่ยวเกาะราชา แต่ ณ วันนี้ ก็ยังต้องบอกว่าสภาพทุกอย่างยังไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก ซึ่งสร้างความแปลกใจให้ผมไม่น้อย ที่คิดว่าน่าจะมีโรงแรมและรีสอร์ตผุดขึ้นมามาก

เกาะราชามีข้อจำกัดบางอย่างที่ไม่อาจเติบโตคึกคักได้เหมือนเกาะอื่น ข้อจำกัดที่ว่านี้ก็คือ น้ำประปา เกาะเล็กๆแห่งนี้ไม่สามารถสูบน้ำประปาขึ้นมาได้มากมาย ขนาดโรงแรม The Racha โรงแรมระดับหรู ก็มีปัญหาขาดน้ำเป็นประจำ จนต้องหาวิธีแก้ไข โดยวางแผนสร้างที่รองรับน้ำฝนในที่ดินของชาวบ้านที่อาศัยอยู่ใกล้โรงแรม แล้วต่อท่อเข้ามายังถังเก็บของโรงแรม คล้ายกับเช่าที่ชาวบ้านเพื่อวางที่รองรับน้ำฝน

ผ่านมาแล้ว 1 ปี ก็ไม่ทราบว่าจะแก้ปัญหานี้ไปได้หรือไม่ ครั้นจะนำน้ำประปามาจากฝั่งบรรทุกมาทางเรือก็คงจะเป็นไปไม่ได้ ถึงแม้ทำได้แต่คงมีค่าใช้จ่ายสูงมาก เรื่องน้ำน่าจะเป็นข้อจำกัดที่ทำให้นักลงทุนไม่กล้ามาลงทุนกันมาก ซึ่งเป็นผลดีทำให้เกาะราชามีสภาพไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงมากนัก

ผู้ใดต้องการรู้จักเกาะราชาที่แท้จริง แนะนำว่าควรมาเที่ยวแบบค้างคืน จะได้รู้จักเกาะราชาได้มากขึ้น โดยเฉพาะคำว่า "นอนบนเกาะ" ที่ปราศจากสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ

บางคนอาจจะบอกว่า “ ไช่เลย..นี่แหละ เกาะในความฝันของฉัน “

พบกันใหม่ในตอนที่ 4 จะเป็นตอนที่ถูกปล่อยเกาะ คือถูกเรือสปีดโบ๊ตพาครอบครับและญาติๆผมให้มาอยู่บนเกาะอย่างโดดเดี่ยว จากนี้ไปเราก็จะเป็นอิสระแล้ว (ไชโย) ไม่ต้องมีใครมากำหนดเวลา เราจะเล่นน้ำที่หาดไหนก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นหาดใหญ่หรือหาดเล็กที่อยู่ฝั่งตรงข้าม อาหารมื้อเย็นเราจะทานที่ร้านของบังกะโลติดกับชายหาด ทานเสร็จจะเดินเล่นไปตามชายหาด ราว 4 ทุ่ม จะดับไฟตามยังกะโล ไม่มีทีวีให้ดู คืนนี้เราจะนอนฟังเสียงจั๊กจั่นนับร้อยนับพันตัวที่อาศัยตามต้นไม้ใหญ่ ตื่นเช้ามาอาจได้กลิ่นไอดินที่ชุ่มฉ่ำจากน้ำฝนที่เห็นเมฆเริ่มตั้งเค้า

" ว้าว เอาสะเต็กมาแลกก็ไม่ยอม "

หลีกหนีความจำเจจากชีวิตประจำวัน แล้วมาหาความสุขแบบนี้บ้างก็ไม่เลว แล้วจะรู้ว่าน่าจะหาโอกาสมาเที่ยวตั้งนานแล้ว




เว็บมาสเตอร์
โฟโต้ออนทัวร์
11 พฤษภาคม 2551


สนใจเรื่องราว/ภาพ เกาะราชาเมื่อ ปี 2542 หลังพ้นจากภาวะวิกฤติ IMF คลิกที่นี่


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สนใจทริป เกาะราชา
ติดต่อไกด์อิสระ คุณจำรูญ หนูปาน (น้อย) 081-6915879
ให้คำแนะนำในการท่องเที่ยวบนเกาะภูเก็ต ต้องการทราบ
รายละเอียดแหล่งท่องเที่ยวทั้งในเมืองและตามเกาะต่างๆ
ยินดีบริการในทุกๆเรื่อง.... เป็นญาติผมเองครับ

รับประกันอุปนิสัยใจคอ เคยทำงานบริษัทฯ และเป็น
พนักงานดีเด่นมาก่อน แต่ลาออกเนื่องจากไม่ค่อยมีเวลา
ให้กับครอบครัว เพราะต้องออกต่างจังหวัดบ่อย

ปี 2547 ผมถ่ายภาพลูกสาวคุณน้อยมาลงเว็บ ในเมนู Portrait
(ชื่อน้องออม) อยากรู้ว่าน่ารักขนาดไหน ต้องคลิกดู