(ต่อ)


นี่แหละครับที่เรียกว่าเกาะสวรรค์

สภาพทั่วไปไม่ต่างกับไปเที่ยวบ้านนอกสมัยที่ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ทำให้นึกถึงตอนเด็กๆที่ไปเยียมบ้านคุณปู่บ้านย่า ต้องจุดตะเกียงแทนไฟ ค่ำคืนก็มืดรอบด้าน แถมไม่มีเสียงใดๆมารบกวน มันทั้งมืดและทั้งเงียบ ขนาดหมู่บ้านที่อยู่ห่างออกไปราว 1 กิโลเมตร ยังได้ยินเสียงสุนัขเห่าหอนชัดเจน

การมาพักบนเกาะในบรรยากาศที่มีต้นไม้ใหญ่และดงมะพร้าวก็มีเรื่องน่าตื่นเต้นน่าสนุก สำหรับคนไม่คุ้นเคย เช่นกลางค่ำกลางคืน มองไปทางไหนก็มืดไปหมด อาจดูน่ากลัวสำหรับผู้ที่กลัวความมืดหรือกลัวผี แต่ถ้ากล้าๆกลัวๆก็น่ามาลองฝึกความกล้า ท้าความกลัว จะได้รู้ว่า ผีนั้น ก็แค่จิตที่คิดไปเอง หาไช่สิ่งที่มีตัวตนไม่

คนกลัวผีที่แท้ก็คือคนขวัญอ่อน เป็นผู้ขาดความเข้มแข็ง ใครมีลูกก็พยายามสอนลูกให้ถูกทางหน่อย ไม่เช่นนั้นลูกหลานก็จะถูกประทับตราความกลัวไปตลอดชีวิต และแก้ไม่ได้ด้วย หากสอนให้ถูก ชี้แนะในสิ่งที่ถูกต้อง ก็จะเป็นเกราะป้องกันไม่ให้ถูกหลอกถูกล่อไปกับสิ่งไร้สาระที่มีอยู่เต็มบ้านเต็มเมือง เด็กๆจะมีเหตุมีผล และมีความเชื่อในสิ่งที่ควรเชื่อ

ผมโชคดีที่สอนลูกมาแต่ยังเรียนชั้นอนุบาล พอโตขึ้นก็เป็นคนที่มีความหนักแน่น และไม่เชื่ออะไรง่ายๆ โดยเฉพาะเรื่องผี ลูกผมไม่กลัวเลยครับ เพราะรู้ว่าเป็นเรื่องของจิตที่หลอกหลอนตัวเอง ไม่ไช่สิ่งอื่นๆที่มาหลอกเรา

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่อยากพาลูกเดินขึ้นเนินเขาเพื่อชมวิวบนที่สูง และมองเห็นทะเลได้ชัด แต่เส้นทางที่ไปต้องผ่านป่าช้า เป็นป่าช้าของคนจีนที่ใช้วิธีฝัง คราวนี่เลยได้โอกาสสอนลูกเรื่อง อนิจจัง หรือความไม่เที่ยง ลูกผมตอนนั้นก็แค่ 3-4 ขวบ พาทัวร์ป่าช้าครับ อธิบายว่าหลุมไหนเป็นหลุมใหม่หรือหลุมเก่า หลุมเก่าก็เป็นแค่เนินดิน หลุมใหม่ก็จะมีวางพวกเครื่องเซ่นเครื่องใหว้ และมีธงเล็กๆปักอยู่รอบหลุม เส้นทางขึ้นเนินเขาต้องผ่านหลุมเหล่านี้ และไหนๆก็มาทัวร์ป่าช้าจีนแล้วก็ถ่ายภาพเป็นที่ระลึกกันหน่อย เลือกเอาหลุมใหม่ๆที่ยังดูดีกว่าหลุมอื่น แล้วให้ลูกชายเต๊ะท่าถ่ายภาพ

ที่เล่ามานี้เป็นเรื่องจริงนะครับ ตอนนั้นไปสองคนกับลูกชาย แฟนผมเค้าไม่ได้ไปด้วยและไม่ได้ชวน ขืนไปก็ขนหัวลุกแน่ แต่พอเห็นภาพที่ถ่ายมา ก็ตกอกตกใจใหญ่ หาว่าผมพาลูกไปเสี่ยงกับวิญญาณคนตาย กลัววิญญาณจะสิงเข้าร่าง

วันนั้นหลังเดินขึ้นเนินไปได้ไม่ไกล ผมและลูกกลับตกใจ ผีัครับ....

ปรากฏว่าชาวบ้านที่ดูแลสวนสะตอโผล่ออกมาจากป่า เป็นชายแก่ร่างสูงอายุราว 70 ในมือก็ถือมีดแบบคนสวน หน้าตาดุดันคล้ายผีมาก ผมยาวกระเซิงยุ่งเหยิง... มาหายตกใจก็ตอนที่แกทักด้วยสำเนียงคนใต้ว่า

" มาเที่ยวหรือครับ"


ใครอยากให้ลูกไม่กลัวผี และมีความกล้า มีวิธีง่ายๆก็คือว่า คุณพ่อทั้งหลายต้องไม่เป็นคนไม่กลัวผีก่อน หากยังไม่แน่ใจ ลังเลใจ ยังเชื่อเรื่องวิญญาณบ้าๆบอๆ ก็เปล่าประโยชน์ที่จะสอนลูกหลาน

คำว่าวิญญาณนั้นมีจริง (ใครบอกว่าไม่มี) แต่วิญญาณเป็นแค่ขบวนการหนึ่ง ที่เป็นเหตุปัจจัยให้เกิดทุกข์หรือสุข คนละความหมายของคำว่าวิญญาณที่เป็นรูปเป็นร่าง เป็นตัวเป็นตน เหมือนที่หลายคนเข้าใจ

ผู้ชายคนไหนเป็นคนกลัวผีต้องเรียกว่า " ไม่ไช่ลูกผู้ชายตัวจริง" ผู้หญิงไม่ควรแต่งงานด้วย เพราะกลัวไม่เข้าเรื่องเข้าราว แบบนี้จะเป็นผู้นำครอบครัวได้อย่างไร

หยุดเรื่องผีเรื่องวิญญาณ แล้วมาต่อเรื่องเกาะราชากันดีกว่า

ที่พักแบบบังกะโลบนเกาะราชา หากเทียบกับที่พักบนฝั่งหรือบนเกาะภูเก็ตแล้วก็ถือว่าราคาไม่ถูกนัก ในฤดูท่องเที่ยวราคาหลังละประมาณ 1000 – 1200 บาท แต่หากเป็นฤดูอื่นๆราคาก็เหลือราว 7-800 บาท แต่ทริปนี้ได้ญาติที่เป็นไกด์เป็นผู้ติดต่อให้จึงได้ราคาพิเศษที่ 750 บาท ซึ่งความจริงแล้วเดือนมีนาคมนี้ถือว่ายังเป็นฤดูท่องเที่ยวของทางฝั่งอันดามัน แต่หลังสงกรานต์เป็นต้นไปจนถึงเดือนกันยายน นักท่องเที่ยวจะน้อยลง ช่วงนี้จะเป็นฤดูมรสุม มีคลื่นลมแรง และฝนตกเป็นประจำ ช่วงเงินช่วงทองของการท่องเที่ยวทางฝั่งทะเลอันดามันจึงมีเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้นเอง

เจ้าของบังกะโลซึ่งเป็นคนอิสลามเล่าให้ฟังว่า ตัวเองอาศัยอยู่บนเกาะภูเก็ต ได้มาเช่าที่นี่เพื่อทำบังกะโลและร้านอาหาร แต่จะเปิดบริการเพียงปีละไม่เกิน 6 เดือน เท่านั้น จากนั้นก็ปิดไม่รับแขก เพราะมีแขกน้อยไม่คุ้มกับค่าใช้จ่าย บอกปีนี้ (2550) ถือว่ามีนักท่องเที่ยวไม่มากนัก ส่วนใหญ่ป็นลูกค้าต่างชาติ

ผมฝากท้องที่ร้านอาหารนี้สำหรับมื้อเย็นและมื้อเช้า ราคาอาหารก็ต้องถือว่าแพงเมื่อเทียบจากบนเกาะภูเก็ต ใครมาพักก็ต้องทำใจ และต้องเข้าใจกันด้วยว่า ทางเจ้าของร้านอาหารมีต้นทุนหรือค่าใช้จ่ายที่สูงมาก เพราะทุกอย่างทั้งของกินของใช้ที่ขายหรือมีไว้บริการนักท่องเที่ยว ต้องขนกันมาจากภูเก็ตโดยเช่าเรือหางยาว มาถึงเกาะก็ต้องแบกขนขึ้นมาไว้ที่ร้าน ไฟฟ้าก็ต้องปั่นไฟเอง ไม่ว่าจะเป็นตู้แช่ หรือเครื่องทำน้ำผลไม้ปั่น ก็ใช้ไฟฟ้าจากเครื่องปั่นไฟทั้งสิ้น เจ้าของร้านพูดติดตลกว่า เวลาลูกค้าสั่งน้ำผลไม้ปั่นแต่ละแก้ว ผมก็ต้องสตาร์ทเครื่องปั่นไฟทุกครั้ง เพราะเครื่องปั่นต้องใช้ไฟฟ้า

แต่สำหรับผู้ที่ต้องการประหยัดก็มีทางออกคือเตรียมอาหารสำเร็จรูป หรือกึ่งสำเร็จรูปมาบ้าง แต่ก็อย่าขนมากนักเพราะจะไม่สะดวกในการนั่งสปีดโบ๊ต

ก่อนเดินทางมาที่เกาะราชาผมก็คาดเดาแล้วว่าหากเตรียมอาหารไปบ้างก็จะทำให้ประหยัดเงินเพราะรู้ดีว่าสภาพบนเกาะเป็นอย่างไร จึงซื้ออาหารกึ่งสำเร็จพวกมาม่า ขนมปัง กาแฟสำเร็จรูป น้ำพริกเผา ทูน่ากระป๋อง แกงสำเร็จรูปบรรจุกระป๋อง ปรากฏว่า ทุกอย่างหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ ขนมปังแถวยาวๆจิ้มกินกับแกงกระหรี๋ และแกงมัสมั่นแบบกระป๋อง อร่อยอย่าบอกใคร ทางร้านเค้าก็ใจดีไม่คิดค่าบริการ ไม่ว่าจะขอจาน ขอถ้วย ขอน้ำร้อน ขอทุกอย่าง เพียงแต่สั่งอาหารจากทางร้านมาเสริมบ้างเท่านั้นเอง คิดไปคิดมาประหยัดเงินได้ไม่น้อย

ช่วงเย็นๆจนถึงสายๆวันรุ่งขึ้น ผมมีเวลาอยู่บนเกาะอย่างเต็มที่ มีโอกาสเล่นน้ำทั้งสองอ่าวที่หันหลังชนกัน และอยู่ห่างกันราว 3-400 เมตร อ่าวที่เป็นหาดหลัก หรือด้านที่เป็นโรงแรม The Racha จะอยู่ทิศตะวันตกหรือทางฝั่งอันดามัน ส่วนอีกอ่าวหนึ่งอยู่ด้านทิศตะวันออก ที่ท้องทะเลราบเรียบจนแทบไม่มีคลื่น

เย็นนี้มีนักท่องเที่ยวอยู่บนเกาะค่อนข้างน้อย หลังสปีตโบ๊ตกลับไปหมดแล้ว ทั้งสองอ่าวดูจะร้างผู้คน ทั้งที่เดือนนี้(มีนาคม) ยังถือว่าเป็นฤดูท่องเที่ยว หรือที่เรียกว่า High Season

นึกถึงเมื่อครั้งมาเที่ยวเกาะราชาครั้งแรก ปี 2542 หรือเมื่อ 8 ปีมาแล้ว เมื่อเทียบกับการมาเที่ยวครั้งนี้ ถือว่าไม่ต่างกันมากนัก ยังมีสวนมะพร้าว และมีสภาพป่าอยู่เหมือนเดิม จะมีเปลี่ยนแปลงเพียงก้อนหินขนาดใหญ่ที่คลื่นสึนามิพัดขึ้นฝั่งไว้ดูต่างหน้า รวมทั้งซากปะการังและหินก้อนเล็กๆตามชายหาดที่มีมากกว่าเดิม

หินก้อนใหญ่ หรืออาจเรียกว่าปะการังจากท้องทะเล เป็นหินขนาดใหญ่ราว 3-4 ก้อน ก้อนใหญ่สุดสูงราว 2 เมตร หนักราว 10-15 ตัน ก้อนอื่นๆก็ลดหลั่นกันลงไป ก้อนหินเหล่านี้สร้างความพิศวงให้กับผู้คนที่พบเห็นว่า อานุภาพของคลื่นยักษ์นั้นรุนแรง และมีพลังมหาศาลเพียงใด

เกาะราชาในคืนนี้จนถึงวันรุ่งขึ้นมีฝนตกพรำๆ จึงไม่มีโอกาสเดินไปไหนได้มากนัก เวลาส่วนใหญ่ในตอนเช้าก็นั่งเสวนากับเจ้าของบังกาโลภายในร้านอาหาร ซึ่งเป็นชายร่างเล็กที่นับถือศาสนาอิสลาม ขณะนั้นก็มีทัวร์ต่างชาติกลุ่มเล็กๆประมาณ 7-8 คน ลงจากเรือมานั่งทานของว่างที่ร้านอาหาร ก่อนที่จะเดินลัดเลาะไปเล่นน้ำทางฝั่งตรงกันข้าม มีหัวหน้าทัวร์เป็นแหม่มสาวชาวสวีเดนที่อาศัยอยู่บนเกาะภูเก็ต และพอจะพูดไทยได้บ้าง บอกว่านักท่องเที่ยวกลุ่มนี้มาจากประเทศสวีเดน

เจ้าของร้านอาหารเล่าว่าบนเกาะราชานี้ส่วนใหญ่เป็นคนอิสลามที่มาทำกิจการที่พักและร้านอาหารตามชายหาด หากย้อนไปในวันที่เกิดคลื่นยักษ์สึนามิ เมื่อเช้าวันที่ 26 ธันวาคม 2547 อ่าวด้านนี้ไม่ได้รับผลกระทบมากนักเพราะอยู่คนละด้านกับอ่าวที่เกิดคลื่นยักษ์ เพียงแต่ระดับน้ำทะเลเอ่อสูงขึ้นมาประมาณ 10 เมตร จนท่วมร้านนี้ แต่อ่าวทางฝั่งตรงกันข้ามโดนคลื่นแบบเต็มๆ มีผู้คนเสียชีวิตและบาดเจ็บหลายคน ข้าวของที่อยู่บนชายหาดไม่ว่าจะเป็นเก้าอี้ ร่มชายหาดและข้าวของต่างๆ ถูกคลื่นซัดระเนระนาดและพัดลงทะเลตามคลื่นยักษ์ไปด้วย

เวลานั้นก็โกลาหลและตกอกตกใจกันทั้งเกาะราชา ทั้งที่ไม่มีเค้าลางว่าจะมีเหตุแม้แต่น้อย เพียงแต่สังเกตเห็นน้ำทะเลลดลงอย่างผิดปกติเท่านั้นเอง หลังจากคลื่นลูกแรกพัดถล่มเกาะก็มีผู้แจ้งเตือนไปยังเกาะภูเก็ตให้เตรียมรับสถานการณ์ เพราะคลื่นเดินทางมาจากทะเลอันดามัน ผ่านมาถึงเกาะราชา และกำลังมุ่งหน้าสู่เกาะภูเก็ต

ในช่วงเวลานั้นผู้คนบนเกาะไม่สามารถออกไปไหนได้ เพราะสถานการณ์ยังไม่น่าไว้วางใจ เรือที่เคยวิ่งระหว่างเกาะราชาและเกาะภูเก็ตก็หยุดวิ่ง หรืออาจเสียหายกันหมด ที่นี่จึงไม่ต่างกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก แต่ก็โชคดีที่ชาวบ้านบนเกาะได้รับความช่วยเหลือจากโรงแรม The Racha ให้ข้าวปลาอาหาร และ สิ่งของเครื่องใช้ต่างๆเช่นผ้าปูที่นอนที่ใช้ในโรงแรม ซึ่งเจ้าของร้านอาหารบอกว่า ทางโรงแรมให้ความช่วยเหลือกับชาวบ้านดีมาก พวกอาหารแห้งก็เป็นของจากห้องสต๊อคแผนกอาหาร ซึ่งเป็นของเกรดดีที่มีไว้บริการแขกที่มาพัก ไม่ได้เป็นของเกรดต่ำแต่อย่างใด ผ้าที่ให้ชาวบ้าน้ก็เป็นผ้าเช็ดตัว หรือผ้าปูที่นอนของโรงแรม นับว่าเป็นน้ำใจที่ช่วยเกื้อกูลชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อนจากคลื่นสึนามิ

ผมและญาตินั่งคุยกับเจ้าของร้านจนกระทั่งมีสปีดโบ๊ตมารับกลับเกาะภูเก็ตตามเวลานัดหมาย ซึ่งวันนี้ก็มีผู้โดยสารใช้บริการตามปกติ เหมือนเช่นทุกวัน ส่วนใหญ่เป็นลูกค้าทางแถบเอเชีย เช่นเกาหลี และอินเดีย และชาติอาหรับ แต่สภาพอากาศวันนี้ไม่ค่อยเป็นใจนัก ทำให้ท้องฟ้าและท้องทะเลไม่สดสวยเหมือนเมื่อวันวาน

เรื่องราวของเกาะราชาถึงตอนที่ 4 ก็ยังไม่จบลงง่ายๆ กว่าจะจบบริบูรณ์ก็น่าจะราว 6-7 ตอน เป็นหนังยาวที่มีให้ดูกันอย่างจุใจ เที่ยวทะเลเสร็จ ก็ยังพาตระเวณเที่ยวรอบเกาะกันต่อ แต่จะมีเรื่องอะไรนั้นก็ยังบอกไม่ได้ เพราะยังไม่ได้คัดแยกภาพออกมาเป็นเรื่องเป็นราว เพราะภาพค่อนข้างจะมากทีเดียว กว่าจะคัดภาพได้ก็ใช้เวลาไม่ไช่น้อย

ถ่ายภาพด้วยกล้องดิจิตอลก็แบบนี้แหละครับ ถ่ายกันแบบไม่ยั้งเพราะไม่ต้องเสียเงินซื้อฟิล์ม แต่นั่งเป็นทุกข์ก็ตอนที่ต้องคัดภาพ เพราะมันมากจนเวียนหัวไปหมด

ก่อนจะไปต่อเรื่องเกาะราชาในตอนต่อไปหรือตอนที่ 5 ก็ขอทำการบ้านนำเรื่องออกทัวร์ต่างประเทศมาลงคั่นรายการเป็นระยะๆ เป็นการบ้านที่ค้างมานาน ยิ่งนานเข้าก็สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ ของเก่าก็ยังไม่ไปไหน ของใหม่ก็รอคิวอีกเพียบ ตอนนี้โล่งอกไปเปราะหนึ่งที่ชุด เที่ยวลาวใต้ จบลงไปแล้ว ทั้งภาพและเรื่องราวค่อนข้างเอียดพอสมควร

ส่วนเรื่องที่กำลังเร่งให้จบเร็วๆก็มี ทริปนครวัดนครธม ของกัมพูชา และ ทริปเวียดนามใต้ เที่ยวเมืองเว้ - ดานัง รวมทั้งจะพาไปเที่ยวเมือง ฮอยอัน ที่คนไทยคุ้นชื่อ จากละครโทรทัศน์เมื่อ 2-3 ปีก่อน ในเรื่อง “ ฮอยอันฉันรักเธอ “ ฮอยอันมีเสน่ห์สำหรับผู้ที่มาเยือน เป็นเมืองเก่าในยุคสมัยที่เป็นตลาดการค้าทางเรือกับต่างประเทศเมื่อหลายร้อยปีก่อน จนกลายเป็นชุมชนที่ประกอบด้วยหลายเชื้อชาติ มีตึกอาคารหลากหลายสไตล์ ปัจจุบันย่านการค้าเก่าแก่นี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นเมืองมรดกโลก และป็นเมืองที่มีจิตวิญญาณ หรือยังมีผู้คนอาศัยเช่นเดียวกับเมื่ออดีต

เกริ่นเรื่องฮอยอัน เมืองมรดกโลกของเวียดนามเพื่อเรียกน้ำย่อยก่อนที่จะพาไปพบกับของจริงที่รับประกันว่าใครเห็นภาพก็อยากไปเยือน ทุกวันนี้ผมก็ยังรักฮอยอัน แต่จะรักเมืองฮอยอัน หรือแอบหลงรักสาวเมืองฮอยอัน ก็ต้องคอยติดตามนะครับ




เว็บมาสเตอร์
โฟโต้ออนทัวร์
4 มิถุนายน 2551




สนใจเรื่องราว/ภาพ เกาะราชาเมื่อ ปี 2542 หลังพ้นจากภาวะวิกฤติ IMF คลิกที่นี่


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สนใจทริป เกาะราชา
ติดต่อไกด์อิสระ คุณจำรูญ หนูปาน (น้อย) 081-6915879
ให้คำแนะนำในการท่องเที่ยวบนเกาะภูเก็ต ต้องการทราบ
รายละเอียดแหล่งท่องเที่ยวทั้งในเมืองและตามเกาะต่างๆ
ยินดีบริการในทุกๆเรื่อง.... เป็นญาติผมเองครับ

รับประกันอุปนิสัยใจคอ เคยทำงานบริษัทฯ และเป็น
พนักงานดีเด่นมาก่อน แต่ลาออกเนื่องจากไม่ค่อยมีเวลา
ให้กับครอบครัว เพราะต้องออกต่างจังหวัดบ่อย

ปี 2547 ผมถ่ายภาพลูกสาวคุณน้อยมาลงเว็บ ในเมนู Portrait
(ชื่อน้องออม) อยากรู้ว่าน่ารักขนาดไหน ต้องคลิกดู