ทุกวันนี้ผู้คนในหลวงพระบางมีรายได้ทั้งทางตรงและทางอ้อมจากการท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อย โดยไม่ต้องไปลงทุนอะไรมากมาย โรงแรมที่พักก็ใช้เฮือนพัก หรือเรือนพักเป็นที่รองรับ และให้บริการแบบกันเอง สภาพห้องพักทั่วไปถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดี มีสิ่งอำนวยความสะดวกสบายไม่ต่างกับโรงแรม หากใครได้มาเที่ยวก็อยากแนะนำว่าควรหาที่พักแบบเฮือนพักน่าจะดีกว่า เพราะจะทำให้รู้จักหลวงพระบางมากยิ่งขึ้น

เฮือนพักในหลวงพระบางมีหลายแห่ง หากอยู่กลางเมืองก็อาจมีสไตล์เป็นแบบตึกแถวสองชั้น แล้วมาดัดแปลงทำเป็นห้องพัก แต่ราคาอาจจะแพงเนื่องจากอยู่ในตัวเมือง หากอยู่นอกเมืองออกไปก็จะเป็นเฮือนพักลักษณะบ้านหลังใหญ่ คล้ายบ้านในยุคเมื่อราว 40-50 ปีก่อน

เฮือนพักบางแห่งตกแต่งจนดูน่าอยู่น่าอาศัยมาก ตามสไตล์และรสนิยมของเจ้าของบ้าน บางแห่งก็ดูคลาสสิค แบบบ้านผู้ดีเก่า ให้ความรู้สึกที่ดีต่อผู้มาพัก ส่วนราคาก็แล้วแต่สภาพ เท่าที่เห็นมาเพียงแค่ประมาณ 4 -500 บาท ต่อวันก็หรูหรามากแล้ว มีแอร์และมีห้องน้ำในตัว ภายในห้องก็ตกแต่งอย่างสวยงาม

ใครมาเที่ยวหลวงพระบางก็แนะนำว่าควรปรับตัวปรับใจบ้าง เพราะเป็นการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม

ต้องไม่ลืมว่าเรามาสัมผัสกับบรรยากาศเก่าๆ ที่อดีตเคยเป็นเมืองหลวงของลาว ความสะดวกสบายก็มีให้ตามอัตภาพ ไม่หวือหวา ไม่ฟุ้งเฟ้อ แต่สิ่งที่นักท่องเที่ยวจะได้รับก็คือความสบายใจ ความสุขใจ ไม่ต่างกับย้อนอดีตตัวเองมาสู่สมัยยังเป็นเด็กๆ

หลวงพระบางนอกจากจะมีบรรยากาศแบบย้อนอดีตของไทยแล้ว ก็ยังมีบรรยากาศที่น่าประทับใจอื่นๆอีก ทั้งนี้ก็แล้วแต่ว่าใครจะมองเห็นอะไร หรือสัมผัสกับสิ่งใด บางคนมาเที่ยวหลวงพระบางแล้วก็ทำตัวแบบง่ายๆ โดยเช่าจักรยานขี่เล่นรอบเมืองที่ไม่ได้กว้างขวางใหญ่โต ผู้คนก็มีไม่มากนัก การจราจรบนท้องถนนก็ปลอดภัย รถราไม่ค่อยมี กลางค่ำกลางคืนก็ยังสามารถเที่ยวเล่นได้อย่างปลอดภัย และวางใจในเรื่องการฉกชิงวิ่งราว

คนที่นี่เค้านิสัยดี จึงไม่มีเรื่องราวให้นักท่องเที่ยวต้องหวาดระแวง

ยามค่ำคืนเราสามารถออกมาเดินเล่น หรือซื้อของที่ระลึกในย่านใจกลางเมือง ตกเย็นจะมีการะปิดถนนสายหลักๆเพื่อให้ชาวบ้านและชาวลาวชนเผ่าต่างๆนำสินค้ามาขายให้นักท่องเที่ยว บางคนก็แต่งกายตามแบบฉบับของเผ่าตนเองที่หาดูได้ยาก

ของที่ขายเป็นสินค้าพื้นเมืองจริงๆ รับประกันว่าไม่มีของจากที่อื่นมาปะปนเหมือนตลาดถนนคนเดินในเมืองไทยที่ขายกันแบบมั่วๆ อาศัยว่าได้บรรยากาศเท่านั้นเอง

ใครอยากเห็นถนนคนเดินที่ขายสินค้าในท้องถิ่นของตนเองล้วนๆ ก็ต้องมาที่หลวงพระบาง

ตลอดระยะทางที่ปิดถนนประมาณ 1 กิโลเมตร จะมีสินค้าพื้นเมืองวางขายในเต้นท์สีแดงสดอยู่เต็มถนน มีนักท่องเที่ยวต่างชาติและคนไทยมาเดินดูของกันค่อนข้างมาก ราคาแต่ละร้านใกล้เคียงกัน อาจต่อรองได้บ้างนิดหน่อย และควรทราบอีกอย่างหนึ่งว่าคนขายไม่ได้ตั้งราคาเผื่อต่อ การซื้อขายก็เป็นแบบตรงไปตรงมา ไม่มีจริตมายาประเภทหลอกล่อให้ซื้อ ขายได้ก็ขาย ขายไม่ได้ก็ไม่ว่ากัน

หากมาเที่ยวตลาดตอนกลางคืน และถ้าเป็นไปได้ควรลองพูดจากกับคนขายบ้าง จะได้รู้ว่าคนที่นี่เค้าใสซื่อ ไม่พูดโกหก ไม่หลอกลวง แสดงถึงวัฒนธรรมอันดีงาม ที่แม้แต่คนไทยก็อาจคาดไม่ถึงว่า ยังมีสังคมแบบนี้อยู่อีกหรือ

ผู้คนในหลวงพระบาง มีวัฒนธรรมอันดีงามที่ยังอยู่ในจิตใจ นักท่องเที่ยวสามารถสัมผัสได้ตลอดเวลา การมาเที่ยวหลวงพระบางจึงไม่ควรเที่ยวแบบฉาบฉวย เหมือนกับไปเที่ยวในที่อื่นๆ เพราะจะทำให้เราขาดการรับรู้นิสัยใจคอของคนเมืองหลวงพระบาง

หลายคนบอกว่านี่แหละเมืองแห่งความฝัน หรือเมืองในอุดมคติของตนเอง หากมีโอกาสได้สัมผัสอย่างแท้จริงแล้วก็อาจทราบคำตอบว่า

“ เหตุใดหลวงพระบางจึงมีเสน่ห์ยิ่งนัก “

แม้แต่ผมก็ยังหลงไหลจนอยากมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่





เว็บมาสเตอร์
โฟโต้ออนทัวร์
9 มีนาคม 2552